San F. Yezerskiy

op de oppositiebanken van uw hart.

Meer over: deredactie.be

Summer swallowed us whole

De openbare omroep snoeit driftig in haar uitgaven. Alles wat ook maar enigszins overbodig is, moet verdwijnen. Om een of andere reden heb ik die besparingsronde overleefd en mag ik u vandaag aankondigen dat het nieuwe columnseizoen begonnen is. Iedere andere dinsdag een nieuwe Yezerskiy. En hier geen metatekstjes meer. Beloofd. “Hier staat een zak”, [...]

Don’t talk to me about life

Dinsdag was Towel Day en ik heb dat niet zo uitvoerig gevierd als andere jaren. In de plaats daarvan heb ik dit stukje geschreven. Het is mijn laatste VRT-bijdrage tot september en omdat ik vergeten ben te vragen of ik daarna nog mag terugkomen, heb ik ervan geprofiteerd om snel afscheid te nemen. En jullie [...]

Her day was mine

Het is nog geen jaar geleden dat ik mijzelf heb aangemeld als vrijwillig bijzitter. Vandaag is al mijn idealisme verdwenen en hoe ik mij nu voel, verwoordt Herman het best – al zal ik op 13 juni nog wel snel een bolletje links gaan kleuren. Voor de rest kan deze nieuwsmaand niet snel genoeg voorbij zijn [...]

Shipbuilding with all the will in the world

Ja, het is weer emotioneel en haastig en rommelig, maar voor één keer mag dat. Toen ging Vicky dood. Het artikel over Vicky stond in The Times, uit dit opiniestuk heb ik een zin bijna letterlijk gestolen. Ook dank aan Lia van Bekhoven.

Waarom zijt gij zo kwaad?

Deze week heb ik alleen maar brieven geschreven. Naar familie, naar collega’s, naar meisjes van het internet. Ik raakte zo op dreef dat ik dat ook voor mijn werk ben blijven doen. Een brief naar een mevrouw die ik al jaren niet meer had gezien, tot ze vorige week onverwachts weer opdook. Ze bleek in [...]

Spijtbezorger

Ik weet niet hoe het precies zat, maar er was een pas afgestudeerde journalist die mij wilde interviewen en een website die dat interview daarna toch niet wilde publiceren. Of zo. Ik vind nog steeds niet dat ik iets te vertellen heb wat iemand anders zou moeten horen, maar de jongen in kwestie is zo aimabel [...]

I don’t stand a ghost of a chance

Een jaar geleden was ik in Moskou. Ik zag daar de metrostations en hoe prachtig die versierd zijn. Onder het Revolutieplein staan er schilderijen op de muren en bronzen beelden, van een bolsjewiek en zijn hond, bijvoorbeeld. De reizigers geloven dat het geluk brengt om die beelden aan te raken en omdat er elke dag zo [...]