San F. Yezerskiy

op de oppositiebanken van uw hart.

Archieven voor: 10/2009

Nooit meer naar buiten, nooit meer iemand zien

Na drie dagen herrees San F. Yezerskiy uit de dood. Meteen kreeg hij het gevoel alsof dit al eens eerder was gebeurd. Wanneer zijn ogen weer aan het licht gewend waren, zag hij dat twaalf paar ogen hem vol verwachting aankeken. Hij schudde het hoofd, draaide zich om en rolde de steen weer op zijn […]

Scherven van jou

“Het grootste talent dat een mens kan hebben, is doen alsof alles in orde is”, las ik vandaag terug in een notaboekje. Een zin voor de vuilbak, zoveel is duidelijk, maar hij doet er mij wel aan denken dat ik dringend nog eens iets vrolijkers moet schrijven. De mensen lezen niet graag gejank. Lezen de […]

You And Your Perfect Life

Ze lachte al redelijk uitnodigend toen ik binnenkwam, vond ik. Ze zat met opgetrokken benen in een zetel die veel te groot was voor haar alleen – misschien was dat de reden – en ze las Zen and the art of motorcycle maintenance. In het Engels, zoals ze ook Engels praatte tegen het meisje dat […]

Might last a day, mine is forever

De column van deze week is de uitloper van een gesprek dat ik eerder deze maand had met Maarten, in een Hasselts café waar de mensen mij scheef bekeken. Of ik iets aan zijn goede raad had gehad, vroeg hij mij achteraf. Dat kan hij nu zelf lezen. Met een beetje overdrijving zou ik Maarten […]

Tijs

Kleine Tijs, Ik had gezworen dat ik nooit zo’n aansteller zou worden die brieven schrijft naar iemand die ze nog niet, of niet meer, kan lezen. Zie mij nu bezig. Aan de andere kant ben ik nogal beperkt in mijn mogelijkheden. Een voetballer die een geboorte wil vieren, hoeft maar een doelpunt te maken en […]

Astronaut

Ik ben een astronaut, lief. Ik kom nooit meer terug. Het was een rekenfout: ik bedoelde het niet slecht, maar nu kan ik alleen nog verder en verder weg.

Er bestaat een taal met alleen jouw naam

Vandaag belde ik aan bij de vertaler. Hij was niet thuis, deelde zijn vrouw mee over de parlofoon. Nadat ik haar had uitgelegd waarvoor ik kwam, liet ze mij toch binnen. Op de gang stond een stapel kartonnen dozen, gevuld met boeken van Kuifje – in het Nederlands. De vrouw deed open. Ik kon zien […]