San F. Yezerskiy

op de oppositiebanken van uw hart.

Archieven voor: 04/2010

Taal met alleen jouw naam

I. Er bestaat een taal met alleen jouw naam. Die spreek ik wanneer jij niet bij me bent. Dat doe ik niet hardop – al heb ik dat vroeger wel geprobeerd, tot de mensen rondom mij mij niet meer begrepen en dachten dat ik gek geworden was – maar naar binnen, voor mij alleen. Soms […]

Shipbuilding with all the will in the world

Ja, het is weer emotioneel en haastig en rommelig, maar voor één keer mag dat. Toen ging Vicky dood. Het artikel over Vicky stond in The Times, uit dit opiniestuk heb ik een zin bijna letterlijk gestolen. Ook dank aan Lia van Bekhoven.

Babyboekverbranding

(Verklaring vooraf: gisteren heb ik op twitter opgeroepen om mij enkele trefwoorden door te sturen. Rond de beste daarvan zou ik een stukje schrijven. Ik koos voor die van Hanne, omdat die het moeilijkst waren en omdat zij voor mij ooit hetzelfde heeft gedaan.) Dat pinguïns achterover vallen, met hun rug in de sneeuw, wanneer […]

When I see land, you will conjure up a storm

Volgens aanhangers van het technologisch determinisme (lezen jullie nog mee?) is het niet zo ongewoon dat in de loop van de geschiedenis verschillende mensen op verschillende plaatsen op hetzelfde moment tot dezelfde uitvinding komen. De fiets, de televisie en de boekdrukkunst zijn daar drie goede voorbeelden van. Zelf raakte ik pas echt overtuigd van deze […]

First chance I get

Het weekend bestond uit lopen op de berg, waar lege dime bags lagen en platgetrapte blikjes Red Bull en een verpakking van M&M’s zonder pinda. Tijdens een nochtans fijne avond met The Sedan Vault en Willow raakte ik het STUK kotsbeu, en kocht dan maar een ticket dat ik mij eigenlijk niet kan permitteren voor […]

Ik ben een Tenderfoot

Tien minuten onderweg werd duidelijk dat Geert Simonis de hele avond in cowboymetaforen zou gaan spreken. Ook had hij een spandoek meegebracht om een verzoekje aan te vragen bij Dan “not a jukebox” Le Sac. Ik onderzocht of het fysisch mogelijk was om mezelf alsnog voor de trein te werpen waarop we zaten. Na een […]

Waarom zijt gij zo kwaad?

Deze week heb ik alleen maar brieven geschreven. Naar familie, naar collega’s, naar meisjes van het internet. Ik raakte zo op dreef dat ik dat ook voor mijn werk ben blijven doen. Een brief naar een mevrouw die ik al jaren niet meer had gezien, tot ze vorige week onverwachts weer opdook. Ze bleek in […]