Ik weet niet hoe het precies zat, maar er was een pas afgestudeerde journalist die mij wilde interviewen en een website die dat interview daarna toch niet wilde publiceren. Of zo.

Ik vind nog steeds niet dat ik iets te vertellen heb wat iemand anders zou moeten horen, maar de jongen in kwestie is  zo aimabel dat ik hem niets kan weigeren. Het was fijn met hem te mailen en met die mails mag hij doen wat hij wil.

Het resultaat kunnen jullie lezen op  ‘De grootste Smiths-fan ooit’. Als jullie daar geen zin in hebben, mogen jullie buiten gaan zitten en Maxïmo Park luisteren.